En we zijn met z'n allen op cursusken geweest...
(maar zeg dat niet tegen die van 't school of ze gaan denken dat ik niet aan mijn thesis heb gewerkt en dat heb ik wél!)
Mm véél kan ik zeggen, maar waar ik nu aan denk is dat ik mezelf als vijftien-zestienjarige zó goed lijk te herinneren en ook wat we toen deden en wat ik dacht enal, maar als ik mijn brieven naar Nelle van in die tijd nu herlees dan ben ik toch verbaasd over mijn ervaringswereld en taalgebruik (!) en de klemtonen die ik legde. Man, als ik tachtig ben ga ik echt zo een jeugdbelevenissenverteller worden, ik voel dat nu al.
Maar hoera ook voor vijftien-zestienjarigen en brieven naar Nelle want ik sta toch een beetje versteld van mezelf! En van mijn muzieksmaak in die tijd, om trots op te zijn =). Waren we maar allemaal zestien zeg ik. Dan had Lotje nog vijf monden en meestal 21 vingers, ik een hamsterding dat citroenen at (of ook weer niet), en Lotje gewoon een broek aan. <3. (= Een ijsje met 2 bollen van bij meneer Wafel?).
Op mijn werk waren ze vergeten controleren of er wel werk wás en toen ik aankwam bleek van niet, dus ging ik maar studeren bij meme met pannekoeken en kersenkonfituur. Positief.
Intussen heb ik zo veel keelpijn dat ik beslag legde op een potje STEMgember in de koelkast en mezelf wijsmaak dat dat helpt. Mijn moe lijkt daar niet zo zeker van maar wat ze zegt hoor ik niet want ik heb mijn oordopjes in (om Flap zijn GELUIDEN niet te horen?). Goh maar zó lekker.
Ik ben nog altijd op zoek naar iemand die mijn thesis schrijft dus aarzel niet.
*
Tijdens het thesissen moét er naar muziek geluisterd worden. Maar meezingmuziek komt de schrijfgeest niet ten goede dus beluister ik mijn "onaf"-map, met verlorengelopen liedjes die eigenlijk nergens thuishoren, zelfs niet in een bepaalde Verlorengelopenmap. Aangezien ik niet weet wat doen ter ontspanning nu ik niet meer op cursus ben, mijn ouders naar de markt zijn en de stemgember op is, typ ik een klein verslag.
=> Benny Anderssons Orkester - Cirkus Finemang
Het titelliedje van You, the living (Du, levande) van mijn Favoriet Roy Andersson. Zou op elk feest gespeeld
moeten worden! (Flap begon er zelfs van te glunderen, dat wil wat zeggen)
=> Karmijn - Impromelo
Kwestie van mijn Last.fm-project te promoten moet gezegd dat dat echt een mooi liedje is. Het doet mij
een beetje denken aan een liedje waar Lotje (va) en ik op ons eindproject van LO op gedanst hebben
zelfs - helaas weet ik niet meer hoe dat heet. Beluister het hier! (Met dank aan Joksie :P)
=> Benny Andersson & Björn Alvaeus - Hej gamle man
"Dag oude man, kan je ons de weg tonen die we moeten gaan om te kunnen komen waar we willen zijn?
Dag oude man, misschien doen we toch iets fout. Jij hebt toch alles waarvoor wij moeite moeten doen."
Haha ik weet niet, het maakt mij blij. "Lalalala lalala lalalalalalalalalala lalalaaaaaa la la la la!!" <3
Moet er nog zand zijn?
*
Ach kom jongens, dat zand was maar bij wijze van spreken.
Niets van een politieke slogan, niets van een religieuze verschijning op een broodkorst / fishstick
Wat bij betreft is er trouwens zand genoeg, ik blíjf maar aanmodderen met die thesis. Hoe dat óóit in orde gaat komen wéét ik niet. Voor echt. Kunnen we dat project niet even overslaan?
De hele dag al speelt het begrip ”nationale onrust” in mijn hoofd. Ik moet het ergens gelezen hebben ivm. mijn thesis maar ik vind het wel toepasselijk op mijn innerlijke toestand ook, als we mijn lichaam als de natie beschouwen dan. Zó onrustig ben ik, dat gevoel van “dat er iets gedaan moet worden en dat ik niet zal rusten vooraleer het gedaan is”, maar het besef dat het nog dagen en weken en maanden gaat duren vooraleer het gedaan is. Ik word er echt gék van en vóóral dan over die traagheid en het ontbreken van bronnen en Zweedse bibliotheken in mijn dorp. Als daar maar geen staatsgreep van komt
*
Stockholmsutställningen 1930.
Daarover ging een deel van mijn geliefde boek, dus ook een deel van mijn geliefde thesis, dus nu ook een deel van mijn geliefde website. Deze tentoonstelling staat bekend als de doorbraak van het functionalisme en daarmee ook het modernisme in Zweden. Foto's op Wikipedia: hier en hier en hier.
Probleem met die periode is dat ik op de foto's dan altijd op zoek ga naar de personages uit mijn boek..
Voordeel aan die periode is dat ze zo onnoemelijk interessant is en een hele website heeft die over de filmische verbeelding van toen gaat! Speciaal voor jullie zelfs helemaal in het Engels gezet.
!Vakidioot!
*
Onder het motto "het is er om begrepen te worden, maar er is niet veel te begrijpen aan": twee dingen.
-
Ik ontdekte dat ik hevige bezetenheden doormaak voor bepaalde muziekgroepen.
Meestal kan ik die groep dan gedurende vrij lange tijd goed waarderen, maar gaat de allerhevigste hevigheid er dan toch vanaf. Maar het is net die hevigheid die zo vreemd aandoet. Die komt zo ineens op, ik krijg hartkloppingen en wil IN het lied kruipen, IN de cd, IN mijn computer, misschien wel IN de groep (omg!).
Ik vertoon op dat moment haast vormen van verliefdheid óp die groep en bekijk tienduizend YouTubefilmpjes allemaalachtermekaar
... tot het dan ineens weer over is om misschien zelfs nooit meer terug te komen.
Ik vind dat echt vréémd, want hoe kan je nu 'verliefd' zijn op muziék? En wat kan je meer doen dan ernaar luisteren? Maar op zo van die momenten lijkt luisteren alleen helemaal niet voldoende?!
. -
Ik ontwikkelde vrij recentelijk een hevige interesse voor het Midden-Oosten.
En dan heb ik het vooral over de landen Kazakhstan, Uzbekistan, Kyrgystan, Tajikstan, Pakistan, Afghanistan, Iran, Azerbaijan, Armenië, Georgië, Irak, Syrië, Libanon, Jordanië, Saoedi-Arabië, Yemen en Oman; landen waarvan je veronderstelt wordt niet meer dan vijf ervan op de juiste plaats te kunnen invullen op een blinde kaart en minimum drie ervan niet correct kan spellen. Ik voel tegenwoordig constant een drang om te weten te komen hoe het er daar uitziet en het probleem is dat je via google earth enzo enkel te zien krijgt wat de regering / koning toelaat. Maar het stoort mij dat ik bijna niets weet over die landen en ook niet te weten kan komen en vooral: dat ik ze vermoedelijk nooit zelf zal zién.
Ook storen die ronde vlekken op de luchtfoto's van Saoedi-Arabië in de buurt van Al Dilam mij omdat ik niet weet wat het is. Wateroppomping? Maar zo véél?
Vroeger had ik dit ook over Rusland en Siberië en Mongolië maar binnenkort ben ik daar, hoera!
Det är en konstig värld vi lever i - bijna niet te beseffen dat al die wereldplekken echt bestáán; terwijl ik hier in de living zit te schrijven aan mijn thesis gebeurt er weet ik wat waar allemaal. Het wordt tijd dat ik afgestudeerd ben, de wereld wacht ;).
"Flickan ler - världen väntar"
Per Anders Fogelström, Stad i Världen, 1968